ترکیب غذا آیا این شیوه های تغذیه ای درست است؟ در اینجا آنچه شما باید در مورد علم ترکیب مواد غذایی برای سلامتی بدانید ، آمده است.

ترکیب غذا یک رویکرد خوردن است که بر آن تاکید می کند که کدام غذاها باید-و نباید-برای حمایت از هضم مطلوب و جلوگیری از “تجمع سم” با هم خورده شوند.

در حالی که در همان خطوط ، با “ترکیب پروتئین” تفاوت دارد ، این ایده که پروتئین های گیاهی “ناقص” هستند و برای اطمینان از دریافت همه اسیدهای آمینه باید با هم خورده شوند. (به هر حال ، ترکیب پروتئین های مکمل سالها پیش به عنوان یک افسانه کلی افشا شد).

بازگشت به ترکیبات غذایی. این چیست ، دلیل آن چیست و آیا علمی برای حمایت از این رویکرد در غذا خوردن وجود دارد؟

ترکیب غذایی چیست؟

به نظر می رسد ترکیب غذاها ریشه آیورودا دارد ، اما طرفداران مدرن البته آن را به چیزی بسیار متفاوت تبدیل می کنند.

این رویکردی برای خوردن است که از جفت شدن غذاهایی که “گوارشی” نیستند اجتناب می کند. در عوض ، آن را مشخص می کند که کدام غذاها باید (و نباید) همزمان مصرف شوند.

مزایای ادعایی ترکیب غذاها شامل هضم بهتر ، جذب بهتر مواد مغذی و حتی کاهش وزن است.

برخی از “قوانین” اساسی ترکیب غذاها عبارتند از:

  • نشاسته و پروتئین یا نشاسته و غذای اسیدی را همزمان مصرف نکنید
  • پروتئین های مختلف را همزمان مصرف نکنید
  • پروتئین و چربی را همزمان مصرف نکنید
  • فقط با معده خالی میوه و شیر بخورید
  • میوه و سبزیجات را همزمان مصرف نکنید
  • فقط شکر را به تنهایی بخورید

این نظریه از این ایده نشأت می گیرد که پروتئین ها برای هضم به محیط اسیدی ، کربوهیدرات ها به محیط قلیایی تری نیاز دارند و در صورت خوردن همزمان ، اساساً یکدیگر را از بین می برند. خوردن غذاهایی که با هم تناسب ندارند نه تنها شما را از برخی مزایا محروم می کند بلکه بر هضم غذا و اهداف کاهش وزن نیز تأثیر منفی می گذارد. علاوه بر این ، ترکیب مواد غذایی می تواند از تجمع “زباله های سمی” در بدن شما جلوگیری کند.

حداقل ، این چیزی است که طرفداران ادغام غذا می گویند. اما آیا تحقیقی برای اثبات این امر وجود دارد؟

علم چه می گوید؟

حقیقت این است که هیچ تحقیق حمایتی در مورد استفاده از غذا به عنوان شیوه زندگی وجود ندارد و هیچ مدرکی در مورد هضم غذا ، کاهش وزن یا سایر ادعاهای سلامتی وجود ندارد. من فقط می توانم یک مطالعه در این زمینه پیدا کنم.

مطالعه ای در سال 2000 در مجله بین المللی چاقی تاثیر ترکیبات غذایی بر کاهش وزن 54 بزرگسال چاق در بیماران بستری در بیمارستان به مدت 6 هفته مورد بررسی قرار گرفت. هر دو گروه از نظر درشت مغذی ها و کالری از رژیم غذایی یکسانی برخوردار بودند ، اما یک گروه تا اندازه ای که چگونه درشت مغذی ها در طول روز پخش شدند ، ترکیبات غذایی را تمرین کردند. به طور کلی ، محققان دریافتند که این ترکیب غذایی در مقایسه با گروه کنترل هیچ فایده دیگری در کاهش وزن یا چربی بدن ندارد.

بنابراین ، در اینجا باید به چند نکته مهم توجه کرد.

ترکیب غذاها از پیچیدگی های هضم صرف نظر می کند. هضم فقط در معده شما اتفاق نمی افتد. زمانی شروع می شود که غذا وارد دهان شما می شود و قسمت های مختلف این فرآیند در طول دستگاه گوارش شما رخ می دهد.

بسته به غذایی که می خورید ، بدن شما آنزیم های لازم (لیپاز برای چربی ، آمیلاز برای نشاسته ، پروتئاز برای پروتئین) را برای هضم آن آزاد می کند. به علاوه ، این آنزیم ها در سراسر بدن کار می کنند ، نه فقط در یک مکان. بنابراین بحث در مورد درشت مغذی های مختلف که به PH معینی نیاز دارند یا نیاز به خوردن جداگانه دارند ، مزخرفات ساختگی است.

در مورد “تجمع سم” ، هر چیزی که می خورید به اندازه کافی در معده شما باقی می ماند تا سم جمع شود. تنها دلیلی که ممکن است چیزی بیش از حد معمول هضم نشود این است که شما یک بیماری دارید مانند تاخیر در تخلیه معده ، که همیشه توسط پزشک بهتر ارزیابی می شود.

تکامل بشر ، از جمله پیشرفت در فناوری غذا و روش های پخت ، به دستگاه روده ما اجازه می دهد تا انواع غذاها را همزمان هضم کند. به علاوه ، فیزیولوژی دستگاه گوارش انسان کاملاً هوشمند است. با این روش هیچ دلیلی وجود ندارد که خودتان غذا را پیچیده تر کنید.

در عوض این ترکیب را امتحان کنید

در حالی که ترکیب مواد غذایی به عنوان یک رژیم غذایی کامل هیچ مدرکی ندارد ، راه هایی وجود دارد که می توانید انواع خاصی از غذاها را برای افزایش جذب مواد مغذی تأیید کنید.

نمونه هایی از جفت های غذایی مبتنی بر شواهد عبارتند از:

آهن و ویتامین C

آهن به دو صورت وجود دارد: هم (مشتق از حیوانات) و غیر هم (مشتق از گیاهان). در حالی که منابع گیاهی آهن سالم و کافی است ، برخی از آنها به اندازه منابع آهن هم جذب نمی شوند. خبر خوب این است که یک راه حل آسان وجود دارد! گیاهخواران به راحتی می توانند منابع آهن را با غذاهای حاوی ویتامین C ترکیب کرده و جذب آهن را افزایش دهند. به عنوان مثال ، لوبیا و گوجه فرنگی یا عدس و پرتقال را در یک وعده غذایی میل کنید.

کاروتنوئیدها و چربی های سالم

ویتامین های محلول در چربی A ، D ، E و K و کاروتنوئیدها (پیش سازهای ویتامین A) ، به بهترین وجه با غذاهای غنی از چربی جذب می شوند. می توانید این ترکیب را با استفاده از روغن زیتون برای کباب کردن سبزیجات یا تهیه سالاد ، تهیه یک غذای فرعی از آووکادو و هویج ، یا حتی یک کاسه انبه با گردو را برای یک میان وعده ترکیب کنید.

زردچوبه و فلفل سیاه

خوب ، این غذا نیست ، اما با این وجود جالب است. زردچوبه یک ادویه هندی زرد روشن است که من دوست دارم از آن در لاته ، کیک و سس سالاد استفاده کنم. فعال ترین ترکیب کورکومین است که دارای خواص آنتی اکسیدانی ، ضد قارچی ، ضد باکتریایی و ضد التهابی است. خود کورکومین به خوبی جذب نمی شود. اما وقتی آن را با فلفل سیاه معمولی ست می کنید؟ جذب آن تا 2000 increased افزایش می یابد. فلفل سیاه حاوی ترکیبی به نام پیپرین است که مسئول جذب زیاد این ماده است.

ترکیب غذا؟ برای من شبیه یک رژیم غذایی است که با اصطلاحات علمی و علمی پیچیده شده است. نه تنها هیچ علمی در ترکیب غذاها برای حمایت از این رویکرد در خوردن وجود ندارد ، بلکه به نظر سرگرم کننده هم نمی آید. توصیه من؟ آنچه را که دوست دارید بخورید و بدن خود را تغذیه کنید (مانند بسیاری از غذاهای گیاهی کامل!) – دوره.

وزن: آیا تا به حال ترکیب غذا یا هر یک از روش های دیگر ذکر شده در بالا را تمرین کرده اید؟

برای حذف بیشتر افسانه های تغذیه ، این پست را بخوانید:

– ویتنی

اگر از این پست الهام گرفته اید ، مطمئن شوید که عکس بگیرید و #WITSKITCH را برچسب بزنید – خوشحالم که می بینم!

You may also like...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *