دیوان عالی می تواند اصلاحات مربوط به سلاح های دولتی آبی را لغو کند


دیوان عالی ایالات متحده در آستانه تصمیم گیری در مورد اولین مورد متمم دوم خود در بیش از یک دهه است. تصمیم آن می‌تواند گزینه‌های موجود در اختیار قانون‌گذاران ایالتی را که در پی یک رشته تیراندازی‌های گسترده اخیر در حال بررسی اقدامات کنترل اسلحه هستند، به شدت محدود کند.

قضیه، New York State Rifle & Pistol Association Inc. v. Bruen، مربوط به یک قانون بیش از ۱۰۰ ساله نیویورک است که هر کسی که می خواهد مجوز حمل یک تفنگ دستی مخفی را در ملاء عام داشته باشد را ملزم می کند که “دلیل مناسب” یا نیاز خاصی برای دفاع از خود نشان دهد.

به نظر می‌رسد که اکثریت محافظه‌کار دادگاه طرفدار لغو این ماده «علت مناسب» در طول بحث‌های شفاهی هستند. اما نحوه انجام این کار پیامدهای مهمی برای ایالت هایی دارد که خواهان قوانین قوی کنترل اسلحه هستند.

اگر این حکم محدودتر باشد، دادگاه می‌تواند مانع مهمی را که تعداد افرادی را که می‌توانند به طور قانونی یک تفنگ دستی مخفی در نیویورک و هفت ایالت دیگر با قوانین مشابه حمل کنند، محدود کند. با این حال، دیوان عالی ممکن است به طور گسترده‌تری تصمیم بگیرد و از پرونده به عنوان وسیله‌ای برای ایجاد استاندارد جدیدی استفاده کند که براساس آن دادگاه‌ها باید همه موارد متمم دوم را ارزیابی کنند. اساساً، این امر بحث را در مورد مجموعه کاملی از سؤالات حقوقی در مورد سیاست کنترل اسلحه که قبلاً حل شده تلقی می شد، دوباره باز می کند.

اگر قضات این کار را انجام دهند، ایالت‌ها نه تنها به بازنگری در قوانین مخفی سلاح، بلکه همچنین تعداد زیادی از دیگر قوانین کنترل اسلحه نیاز دارند – از حداقل محدودیت سنی گرفته تا ممنوعیت سلاح‌های تهاجمی.

دادگاه فقط می تواند به طور محدود در مورد قانون نیویورک تصمیم بگیرد

اگر قانون “دلیل مناسب” نیویورک لغو شود، حمل قانونی یک تفنگ دستی مخفی در ایالت بسیار آسان تر خواهد شد. و این در لحظه ای رخ می دهد که شهر نیویورک با افزایش ۱۶ درصدی تیراندازی در سال گذشته دست و پنجه نرم می کند.

یک تصمیم دادگاه همچنین به طور بالقوه قوانین مشابه در کالیفرنیا، ماساچوست، نیوجرسی، مریلند، رود آیلند، دلاور و هاوایی را تضعیف می کند، اگرچه این ایالت ها احتمالاً سعی می کنند قوانین خود را از نیویورک متمایز کنند و استدلال کنند که آنها باید رعایت شوند. در مجموع، این هشت ایالت خانه حدود ۸۰ میلیون نفر یا تقریباً یک چهارم جمعیت ایالات متحده هستند و هر کدام از آنها نرخ خشونت با اسلحه کمتر از میانگین دارند.

دادگاه همچنین می تواند به طور گسترده تری رای دهد

اگر قضات در ایجاد یک چارچوب قانونی جدید برای ارزیابی موارد متمم دوم قانون اساسی فراتر بروند، این تصمیم همچنین می‌تواند به دعواهای حقوقی بر سر مجموعه‌ای از سایر اقدامات کنترل اسلحه دامن بزند، و ایالت‌ها را درگیر جنگ‌های دادگاه بر سر قوانینی کند که سال‌ها مطرح بوده است.

در حال حاضر، دادگاه ها معمولاً تعدادی از عوامل را هنگام ارزیابی موارد متمم دوم قانون اساسی که مقررات مربوط به اسلحه را به چالش می کشند، در نظر می گیرند. این شامل نحوه تنظیم اسلحه از نظر تاریخی، تحقیقات علوم اجتماعی، و اینکه آیا این مقررات بر حق اصلی متمم دوم متمم دوم برای داشتن سلاح گرم در خانه برای دفاع از خود تأثیر می‌گذارد یا خیر.

با این حال، مدافعان متمم دوم استدلال کرده اند که دادگاه ها باید منحصراً به تاریخ و سنت مقررات مجاز در زمانی که متمم دوم در سال ۱۷۹۱ تصویب شد، نگاه کنند. دیوان عالی می تواند این چارچوب را از طریق اتخاذ کند. بروئن

استر سانچز گفت، بازنویسی اینکه چگونه دادگاه‌ها سیاست‌های کنترل اسلحه را به این شکل ارزیابی می‌کنند، «باری بر دوش حقوقدانان می‌گذارد تا تاریخ را در یک مقطع زمانی خاص درک کنند و حقی را اعلام کنند، حتی اگر آنها در عصر حاضر اینجا هستند و تاریخ‌نگار نیستند». گومز، وکیل دادرسی ارشد در مرکز حقوقی گیفوردز برای جلوگیری از خشونت با اسلحه. همچنین اگر فقهای مختلف تاریخ را به گونه ای متفاوت تفسیر کنند، می تواند منجر به احکام متناقض شود.

سانچز-گومز گفت، چنین حکمی همچنین به طور مؤثر احکام قبلی کنترل اسلحه را که تحت چارچوب قانونی فعلی صادر شده بود، تضعیف می کند، که منجر به “بررسی مجدد همه قوانینی می شود که قبلاً طبق متمم دوم مورد تایید قرار گرفته اند.”

اریک گفت که این امر اثرات موجی خواهد داشت که فراتر از قانون نیویورک مورد بحث در این پرونده است و به طور بالقوه محدودیت‌های سنی ایالت‌ها، ممنوعیت سلاح‌های تهاجمی، محدودیت‌های مجله‌های با ظرفیت زیاد، محدودیت‌های تیزری و سایر سیاست‌ها را بر پایه‌های قانونی متزلزل می‌اندازد. روبن، همکار مرکز برنان برای عدالت و استادیار حقوق در دانشکده حقوق SMU Dedman.

او گفت: «هر قانون اسلحه‌ای که می‌توانید تصور کنید باید تحت این روش جدید در نظر گرفته شود. این می‌تواند همه آن مسائلی را که ما فکر می‌کردیم کم و بیش در دادگاه‌های پایین‌تر حل‌وفصل شده‌اند، حل و فصل کند.»

طرفداران کنترل اسلحه در حال حاضر برای آن حملات قانونی احتمالی از سوی دولت ها و سازمان های طرفدار حقوق اسلحه آماده می شوند.

جانت کارتر، مدیر امور و استینافات در Everytown Law گفت: “ما آماده ایم تا در کنار ایالت ها و شهرهایی که به دنبال تصویب قوانین ایمنی اسلحه هستند و به آنها در دفاع از این قوانین کمک کنیم.”

کشورها گزینه های دیگر خود را برای محدود کردن دسترسی به سلاح آماده می کنند

کتی هوچول، فرماندار نیویورک، که اخیراً در پی تیراندازی گسترده ماه گذشته در سوپرمارکتی در بوفالو، بسته کنترل اسلحه را تصویب کرد، قبلاً اعلام کرده است که در صورت اعتصاب دیوان عالی، تشکیل جلسه ویژه قانونگذار ایالتی را بررسی خواهد کرد. قانون ایالتی

یکی از مواردی که قانونگذاران ممکن است در نظر بگیرند این است که به صراحت انواع “مکان های حساس” را که در آن اسلحه های مخفی حمل نمی شود، تعریف و گسترش دهند. دیوان عالی صراحتاً محدودیت های اسلحه در مکان های حساس را رد نکرد و حتی مدارس و ساختمان های دولتی را به عنوان نمونه در تصمیم خود در سال ۲۰۰۸ نام برد. ناحیه کلمبیا علیه هلر، آخرین مورد مهم متمم دوم متمم که به آن پرداخت. اگر ایالت‌هایی مانند نیویورک نتوانند مردم را از حمل اسلحه‌های مخفی از طریق الزامات مجوز «علت مناسب» باز دارند، ممکن است بتوانند این کار را در مجموعه وسیع‌تری از فضاهای عمومی انجام دهند.

من فکر می‌کنم که می‌توانیم انتظار تلاش‌هایی را هم در سطح ایالتی و هم در سطح محلی داشته باشیم تا در مورد جایی که حمل اسلحه مجاز نیست، مشخص‌تر شود. روبن گفت: سیاستگذاران تا چه حد به طور گسترده عمل می کنند، تعیین می کند که چقدر محتمل است که مورد دعوا قرار گیرد.

اساساً، ایالت‌ها نسبت به محدودیت حمل مخفی محدودتر از آنچه اکنون هستند، خواهند بود، اما همچنان می‌توانند اقداماتی را انجام دهند تا اسلحه‌های مخفی در همه جا مجاز نباشند. آنها هنوز هم ابزارهایی برای محدود کردن تعداد اسلحه‌هایی که در خیابان‌ها هستند، دارند، اما اگر نتوانند از دارندگان اسلحه بخواهند که «دلایل مناسب» برای حمل مخفیانه نشان دهند، باید به دنبال راه‌حل‌هایی باشند.

دیدگاهتان را بنویسید