روابط چین و آمریکا پس از بحران تایوان بدتر خواهد شد


چین در آخر هفته پس از سفر نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان به تایوان، چندین اقدام تهاجمی انجام داد، از جمله شلیک موشک‌های بالستیک در مجاورت تایوان و تحریم پلوسی. اگرچه این حادثه ممکن است منجر به جنگ همه جانبه نشود، اما گامی بیشتر در انحلال روابط بین ایالات متحده و چین است – و به ارتش چین آموزش لازم برای اجرای حملات آینده را می دهد.

پلوسی بالاترین مقام آمریکایی است که از تایوان از زمانی که نیوت گینگریچ، رئیس مجلس سابق در سال ۱۹۹۷ رفت، سفر کرده است. همراه با آن، تمایل ملت – و افزایش توانایی – برای ادعای تایوان به وجود آمده است. تایوان که خود را مستقل از پکن تحت ریاست رئیس جمهور فعلی تسای اینگ ون اداره می کند، به طور فزاینده ای از تاکتیک های پکن برای “اتحاد مجدد” تایوان با سرزمین اصلی چین انتقاد کرده است.

اکنون، ایالات متحده امیدوار است که از یک بحران دیپلماتیک و احتمالاً نظامی با چین جلوگیری کند. روابط بین دو ابرقدرت در سال های اخیر به دلیل مشکلات فراوانی مانند سوء استفاده از اقلیت های اویغور در منطقه خودمختار سین کیانگ (XUAR)، سرکوب جنبش های دموکراسی خواه در هنگ کنگ، افزایش هماهنگی بین ایالات متحده و تایوان به سرعت بدتر شده است. تحت دولت ترامپ، و ادعای جاسوسی و هک از سوی دولت چین.

دانیل راسل گفت: «در رفتار چینی‌ها می‌توان اعتراض کرد، اما گفته شد، رفتارهای زیادی وجود دارد که چینی‌ها به آنها اعتراض دارند، که سهامداران مختلف در ایالات متحده به سادگی نادیده می‌گیرند و از آن عبور می‌کنند و شاید این کار را به خطر بیاندازند.» معاون امنیت بین‌الملل و دیپلماسی مؤسسه سیاستگذاری آسیا به Vox گفت.

دولت های قبلی «ابهام راهبردی» را به کار گرفتند و به دنبال اطمینان دادن به تایوان بدون تحریک چین بودند. در ماه مه، بایدن متعهد شد که در صورت حمله چین به تایوان، ایالات متحده از حمایتی که از قبل برای اوکراین ارائه کرده است فراتر خواهد رفت، اگرچه اعضای دولت او از جمله وزیر دفاع لوید آستین اصرار داشتند که بیانیه بایدن با سیاست چین واحد مطابقت دارد. اذعان به اینکه سرزمین اصلی چین است و پکن مقر قدرت است.

رویترز روز پنجشنبه گزارش داد، اکنون چین در حال انجام تمرینات نظامی در مقیاس بزرگ در تنگه تایوان است و طبق گزارش ها، ۱۱ موشک بالستیک در مجاورت جزیره شلیک کرده است. این اولین باری است که چین از سال ۱۹۹۶ دست به چنین اقدامی زده است – که نشان می دهد از آخرین باری که ایالات متحده و چین بر سر تایوان رویارویی کردند چقدر تغییر کرده است.

“[The Chinese military is] راسل به Vox گفت: احتمالاً حتی در نیمه راه چیزهای مختلفی را که آنها در ذهن دارند، طی نکرده اند. من فکر می‌کنم کاملاً واضح است که چینی‌ها در مرحله عمل، مرحله تلافی‌جویانه، همانطور که آن‌ها آن را توصیف می‌کنند، هستند و تا زمانی که این مدار اقدامات تنبیهی را کامل نکنند، علاقه‌ای به آرامش ندارند.»

راسل گفت که هدف نهایی، حداقل در مورد تایوان، لزوماً تسلط نظامی نیست – چین هنوز قادر به انجام آن نیست. درعوض، هر بحرانی «برای وادار کردن تایوان، اساساً به زانو درآوردن، برای وادار کردن رهبری تایوان به تسلیم شدن در برابر شرایط سرزمین اصلی برای مذاکره سیاسی تنظیم شده است».

قدرت نظامی چین در سه دهه گذشته به طور قابل توجهی رشد کرده است

چین در دفاع از منافع خود در چندین عرصه، از جمله نظامی در دریای چین جنوبی و با سرکوب خصمانه اعتراضات طرفدار دموکراسی در هنگ کنگ – که هر دو تهدیدی برای سیستم دموکراتیک تایوان هستند، تهاجمی تر شده است.

چین مدعی حاکمیت بر دریای جنوبی چین و چندین جزیره در مجاورت آن، از جمله تایوان، در قانون دریای سرزمینی در سال ۱۹۹۲ شد. این سند همچنین شرایطی را مشخص می کند که تحت آن کشتی ها و هواپیماهای نظامی می توانند وارد خاک چین شوند. اکنون، ۳۰ سال بعد، نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق (PLAN) ابزاری برای اعمال حاکمیت خود دارد و این کار را با اقدامات دریایی تحریک آمیز فزاینده، از جمله نظامی کردن جزایر در دریای چین جنوبی انجام داده است.

ایالات متحده معتقد است که منافع اقتصادی و امنیتی قابل توجهی در منطقه دارد و به طور معمول آزادی دریانوردی و تمرینات دیگر را در آنجا انجام می دهد و از نیروی دریایی و هوایی نظامی برای حفظ آزادی مناطق دریایی استفاده می کند. ایالات متحده همچنین طبق قانون روابط تایوان در سال ۱۹۷۹، سیستم‌های تسلیحاتی را برای اهداف دفاعی به تایوان می‌فروشد، اما این قابلیت‌ها با آنچه ارتش چین در ۲۵ سال گذشته تولید کرده است، تناسبی ندارد. علاوه بر این، در سال گذشته، هم سهامداران آمریکایی و هم تایوانی ابراز نگرانی کردند که ارتش تایوان از روحیه و آمادگی پایین در میان نیروهای ذخیره و سربازان وظیفه رنج می برد. بر اساس تحقیقات وال استریت ژورنال در اکتبر گذشته، این تا حدی به دلیل کمبود بودجه و سیستم ذخیره نابسامان و همچنین اعتقاد بسیاری از تایوانی ها به این است که در صورت وقوع هر حمله بزرگ، ایالات متحده از ارتش آنها حمایت خواهد کرد.

رشد نظامی چین در حال حاضر مبتنی بر ادغام نظامی-غیر نظامی است که شامل سرمایه گذاری های عمده در تحقیق و توسعه فناوری و فناوری دو منظوره است که هدف آن تقویت ارتش و اقتصاد است. این امر منجر به پیشرفت‌های قابل توجهی در سیستم‌های تسلیحاتی، از جمله موشک موسوم به “قاتل حامل” شده است که طبق گزارش‌ها می‌تواند به کشتی‌هایی به بزرگی ناوهای هواپیمابر معاصر ایالات متحده حمله کند، بنابراین به طور بالقوه کشتی‌های جنگی ایالات متحده را از فعالیت در سرزمینی که چین قلمرو خود می‌داند باز می‌دارد.

این وضعیت با بحران ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ در تنگه تایوان فاصله زیادی دارد، زمانی که دیدار لی تنگ هوی، که اولین رئیس جمهور تایوان در سال ۱۹۹۶ منتخب دموکراتیک شد، از دانشگاه کرنل خود، باعث تنش بین ایالات متحده شد. و چین. سپس چین موشک‌هایی را مستقر کرد و تمرین‌های نظامی را در مجاورت تایوان انجام داد، اما ایالات متحده توانست با فرستادن دو گروه ناو هواپیمابر که از تنگه تایوان عبور می‌کردند، از این تحریکات جلوگیری کند.

دولت چین از زمانی که این تحقیر را متحمل شد، برای ایجاد ارتشی که قادر به رویارویی – و شکست – ایالات متحده در یک رویارویی باشد، تلاش کرده است. راسل به Vox گفت آنچه ارتش آزادیبخش خلق از دست داده است تجربه در منطقه جنگی است. او گفت: «آنها در حال تمرین هستند و این چیز خوبی برای ما نیست. و این همان چیزی است که مستقیماً بزرگترین نقص ارتش آزادیبخش خلق را برطرف می کند – یعنی اینکه برخلاف ارتش ایالات متحده، آنها ۵۰ سال گذشته را در جنگ سپری نکرده اند. بنابراین، دیدار پلوسی بهانه ای عالی برای کسب تجربه میدان جنگ در شرایط ایده آل بود.

راسل گفت: «چینی ها از چیزی که آنها را تحریک آمیز می نامند سوء استفاده می کنند. «آنها از این استفاده می‌کنند تا چیزهایی را تمرین کنند که در شرایط عادی، آنقدر تحریک‌آمیز است که جرات تمرین کردن را نداشتند. بنابراین، این تمرین‌های مشترکی هستند که در واقع، راه‌های خشکی برای یک اقدام نظامی علیه تایوان هستند – چه محاصره یا حمله‌ای از نوع دیگر.»

آیا راه حل دیپلماتیک برای بحران وجود دارد؟

دلیلی وجود ندارد که باور کنیم چین در این مرحله یک حمله همه جانبه آبی خاکی به تایوان انجام خواهد داد، اما این بدان معنا نیست که در حال حاضر خطرات جدی وجود ندارد.

راسل گفت: «از نظر کاهش تنش، قانون شماره یک: کاری را انجام ندهید که اوضاع را بدتر کند. اما گفتن این کار آسان تر از انجام آن است، زمانی که روابط دیپلماتیک که معمولاً برای از بین بردن این تنش ها به کار می رود، مانند اکنون به هم می ریزد. کاخ سفید روز جمعه سفیر چین را احضار کرد تا او را به خاطر تمرینات نظامی سرزنش کند. در حال حاضر، چین بحث در مورد سایر موضوعات مهم را متوقف کرده است و مقامات نظامی آن به پیشنهادات پنتاگون پاسخ نمی دهند – افزایش احتمال تصادفات و تفسیرهای نادرست برای خارج شدن از کنترل.

«شما دارایی های زیادی در ایالات متحده، چین و تایوان دارید که در یک فضای نسبتاً محدود در حال حرکت هستند. راسل گفت: در گذشته حوادثی رخ داده است که ممکن است خلبانان چینی بیش از حد غیرتمند یا بی تجربه با هواپیماهای آمریکایی برخورد کرده باشند – حتی اخیراً نمونه های بسیار بیشتری از مانورهای بسیار خطرناک توسط خلبانان چینی و کاپیتان های کشتی چینی وجود داشته است. بنابراین این خطر یک خطر واقعی است و چیزی که آن را خطرناک می کند این نیست که یک هواپیمای آمریکایی و یک هواپیمای چینی ممکن است دچار سانحه شوند، بلکه این است که ایالات متحده و چین مکانیسم هایی را ندارند – روابط، گفتگوها. و غیره – که برای جلوگیری از تشدید تنش، جلوگیری از تبدیل شدن یک حادثه به یک بحران و بحرانی که منجر به درگیری می شود، عمل می کند.

به نظر می رسد یک عامل پیچیده، نیاز رئیس جمهور چین شی جین پینگ به نشان دادن قدرت برای تقویت قدرت خود در آستانه بیستمین کنگره حزب چین در اواخر سال جاری است، جایی که تغییرات عمده در رهبری اعلام خواهد شد. مایکل راسکا، استادیار دانشکده مطالعات بین‌المللی S. Rajaratnam در دانشگاه فناوری نانیانگ در سنگاپور، به بلومبرگ گفت که تمرین‌های چین در تنگه تایوان «نمایش قدرتی است که قدرت سیاسی شی را در داخل کشور تحکیم می‌کند و راه را برای دوره سوم ریاست‌جمهوری او هموار می‌کند. انتخاب مجدد.»

راسل گفت، این موضوع همچنین باعث حواس پرتی از این واقعیت است که “چیزها در یک سبد دستی در چین شی جین پینگ به جهنم می روند.” راسل گفت: بین محدودیت‌های استفاده از فناوری، کنترل اجتماعی بیش از حد و مسائل مهم اقتصادی مانند بحران شدید مسکن، شهروندان چینی سیاست‌های دولت را در شبکه اجتماعی Weibo به سخره می‌گیرند – به شی جین‌پینگ هر دلیلی برای کاهش فشار بر تایوان و ایالات متحده می‌دهند. .

چین همچنین اعلام کرد که به گفتگو با مقامات آمریکایی در مورد تغییرات آب و هوایی ادامه نخواهد داد، حوزه ای که ایالات متحده و چین تا زمان سفر پلوسی با کمال میل همکاری کرده بودند. هر بار رویدادی رخ می دهد که تنش ها را بین واشنگتن و پکن افزایش می دهد، همانطور که دیدار نانسی پلوسی انجام داد. [it] راسل با اشاره به اینکه تایوان تنها موضوعی نیست که ایالات متحده و چین باید بر سر آن مذاکره کنند، گفت: روابط را ترک می کند، زمانی که آرام شود، به مراتب بدتر می شود.

این امر چشم انداز هر نوع پیشرفت واقعی را ایجاد می کند – نه مذاکره در مورد سرنوشت تایوان، اما دو قدرت بزرگ در سیاره زمین که یاد می گیرند چگونه کره زمین را بدون منفجر کردن آن به اشتراک بگذارند – این ماموریت را دشوارتر می کند.



دیدگاهتان را بنویسید