چگونه جان فترمن در انتخابات مقدماتی سنای دموکرات پنسیلوانیا به صدر جدول رسید


اینکه چه کسی در انتخابات مقدماتی سنای دموکرات پنسیلوانیا در روز سه شنبه، ۱۷ مه، پیروز خواهد شد، چندان معما نیست. جان فترمن، معاون فرماندار ایالت، ماه ها در نظرسنجی ها در یکی از مهمترین رقابت های دموکرات ها برای حفظ کنترل سنا پیشتاز بوده است.

نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که او از نزدیک‌ترین رقیب خود، نماینده کانر لمب – از دموکرات‌های میانه‌رو که معمولاً در رقابت‌های سنای پنسیلوانیا مطرح می‌شوند – ۳۰ امتیاز جلوتر است.

تسلط او ممکن است تعجب آور به نظر برسد. اما پشت آن موفقیت او در رسیدگی به دو مشکل مبرمی است که دموکرات ها در سطح ملی با آنها دست و پنجه نرم کرده اند. اینکه رای دهندگان اصلی آنها بیشتر از رای دهندگان انتخابات عمومی تمایل به سیاست های مترقی دارند و به نظر می رسد حزب آنها نمی تواند به وضوح آنچه را که معتقد است و برای چه کسی است تعریف کند: می خواهد ایده های مترقی را بدون اینکه به عنوان چپ گرا معرفی شود، پیش ببرد و بین نخبگان تعادل ایجاد کند. اولویت ها و دغدغه های یقه آبی ها

ویژگی‌های عجیب نامزدی او به این معناست که فترمن می‌تواند تعادلی بین افراط‌ها پیدا کند. او که یک سیاستمدار قدیمی است، اهداف مترقی را در ایالت ترویج می کند و در عین حال به نگرانی های عملی و پوپولیستی نیز خم می شود. و بسیاری از این کارها را هنگام پوشیدن انجام داده است هودی های کارهارت و شورت بسکتبال.

این بدان معنا نیست که فترمن در انتخابات عمومی قفلی دارد. اما اگر فترمن برنده شود، او و رای دهندگان دموکرات شرط بندی می کنند: یک نامزد غیر متعارف، اما معتبر که به اندازه کافی مترقی باشد که بتواند در انتخابات مقدماتی دموکرات ها پیروز شود، حزب را در انتخابات عمومی محکوم نخواهد کرد.

جان فترمن کیست؟

والدین فترمن محافظه‌کار جمهوری‌خواه بودند که به دلیل کسب‌وکار کوچک پدرش از «بسیار فقیر» به مرفه تبدیل شدند. او پس از مرگ یکی از دوستان نزدیکش که زندگی و اهداف شغلی او را تغییر داد، به خدمات عمومی علاقه مند شد. او قبل از گرفتن مدرک کارشناسی ارشد در مدرسه کندی هاروارد در سازمان‌های مربی کار می‌کرد و در نهایت یک برنامه GED را در برادوک، یک شهرک صنعتی طبقه کارگر و اکثریت سیاه‌پوستان در شرق پیتسبورگ رهبری کرد.

در سال ۲۰۰۵، او اولین رقابت خود را برای شهردار براداک با یک رای برنده شد و برای یک دهه رهبری شهر را بر عهده داشت قبل از اینکه اولین رقابت ایالتی خود را در انتخابات مقدماتی سنای دموکرات ها در سال ۲۰۱۶ برای به چالش کشیدن سناتور جمهوری خواه پت تومی (که اکنون در تلاش است کرسی او را تغییر دهد) برگزار کند. ). اگرچه او در آن مسابقه شکست خورد، اما در سال ۲۰۱۸ در کاندیداتوری برای ستوان فرماندار موفق بود.

سناتور برنی سندرز (که در سال ۲۰۱۶ از او حمایت کرد) او را در آن رقابت تایید کرد و اعتبار مترقی فترمن را تثبیت کرد. دفتری که عمدتاً ناتوان است، با این حال نام گسترده ای به او داده شده است، و او از این پست برای دفاع از قانونی شدن ماری جوانا، حقوق همجنس گرایان و ترنس ها استفاده کرده است (او در اخبار به دلیل دار زدن یک نفر بود. پرچم افتخار از دفترش در هریسبورگ) و اصلاحات زندان.

آخرین حوزه جایی بود که او به عنوان رئیس هیئت عفو واقعاً می‌توانست تغییری ایجاد کند. تحت رهبری او، هیئت مدیره از پرداخت هزینه درخواست برای کسانی که به دنبال بخشش بودند چشم پوشی کرد، افراد بیشتری را تشویق کرد که درخواست دهند، و به طور قابل توجهی تعداد توصیه ها برای عفو و تخفیف را افزایش داد.

رأی دهندگان اولیه دموکراتیک با رأی دهندگان انتخابات عمومی یکسان نیستند

فترمن که کاملاً مترقی است، اگرچه در استفاده از برچسب “پیشرو” مردد است، موقعیتی غیرعادی در رقابت دموکرات ها اشغال می کند.

او به اندازه نزدیکترین رقیب ایدئولوژیک خود، مالکوم کنیاتا، نماینده سیاهپوست و همجنسگرای ایالت فیلادلفیا شمالی، یا یک میانه رو مشهور، مانند لمب، تفنگدار دریایی بازنشسته، متولد دی سی، چپگرا نیست. اما ترقی گرایی یقه آبی، فترمن، عناصر مختلفی را در کنار هم نشان می دهد: نگرانی های میانه رو قدیمی برای طبقه کارگر – که اغلب بر طبقه کارگر سفیدپوست متمرکز است – و اولویت های فعال رای دهندگان جوان تر و متنوع تر.

در نگاه اول، لمب که تنها با هزار رای در انتخابات ویژه سال ۲۰۱۸ یک کرسی متمایل به جمهوری خواهان را به دست آورد و توانست در سال ۲۰۲۰ این کرسی را حفظ کند، به نظر می رسد کاندیدای ایده آل برای پیروزی در سراسر ایالت باشد. او که اغلب به عنوان “مستقیم از بازیگران مرکزی” توصیف می شود، بیشتر از فترمن یا کنیاتا فردی معتدل است، و در مسیر مبارزات انتخاباتی مایل به انتقاد از پیشنهادهای مخارج کلان است که ممکن است تورم را بدتر کند. حمایت او از میانه‌روها و میانه‌روها هنوز برای رقابت با فترمن در انتخابات مقدماتی کافی نبوده است، حتی اگر این رای دهندگان برای پیروزی در سراسر ایالت بسیار مهم باشند.

بره «جمهوری خواهان را نمی ترساند. او بیش از حد بالا نیست، او بحث برانگیز نیست، او یک تفنگدار دریایی است. مصطفی راشد، یک استراتژیست اهل فیلادلفیا، به من گفت. اما گذراندن دوره مقدماتی که نزدیک به میانه است، دشوار است.

ظهور فترمن و افول لمب نشان دهنده تنش در رای دهندگان دموکرات ایالت است که در سراسر کشور نیز تکرار می شود. حزب به سمت چپ حرکت کرده و نامزدها را از مرکز سیاسی قدیمی دور کرده است.

در عین حال، دموکرات ها باید حمایت خود را در میان رای دهندگان طبقه کارگر و تحصیلکرده غیر دانشگاهی از همه نژادها که ممکن است از پیام بسیار افراطی دور شوند، بهبود بخشند. فقط ۲۳ درصد از رای دهندگان دموکرات پنسیلوانیا خود را بسیار لیبرال توصیف می کنند. ۴۴ درصد خود را میانه رو می دانند. طبق نظرسنجی اخیر دانشگاه مونموث، آنها تقریباً به طور مساوی بین میانه‌روها یا مترقی‌ها برای کنترل واشنگتن تقسیم شده‌اند. این کشمکش‌های داخلی در حالی اتفاق می‌افتد که تعداد بیشتری از دموکرات‌ها در این ایالت وابستگی حزبی خود را به حزب جمهوری‌خواه تغییر می‌دهند و جمهوری‌خواهان شکاف ثبت نام رای دهندگان را که در انتخابات گذشته به دموکرات‌ها برتری داده بود، می‌بندند.

روی تکسیرا، تحلیلگر قدیمی دموکرات، می نویسد: «سرنوشت دموکرات ها در پنسیلوانیا در سال ۲۰۲۲ به شدت به حفظ دستاوردهای اندک آنها در میان رای دهندگان طبقه کارگر سفیدپوست و جلوگیری از خونریزی در میان رای دهندگان طبقه کارگر غیرسفیدپوست بستگی دارد. “پس آنها چطور هستند؟ نه خوب، نه اصلا خوب.»

به نظر می‌رسید که یک سوپر PAC طرفدار لم بر این نکته تأکید داشته باشد که تبلیغی را پخش کرد که ستوان فرماندار را «سوسیالیست دموکراتیک خود توصیف می‌کند» می‌نامید (اگرچه فترمن خود را چنین نمی‌نامد). و این حمله، همراه با پرسش‌های کنیاتا در مورد لحظه‌ای در سال ۲۰۱۳، زمانی که شهردار وقت پس از اینکه فکر می‌کرد صدای شلیک گلوله شنیده، با یک دونده سیاه‌پوست با تفنگ ساچمه‌ای مواجه شد، به یک سوال اصلی درباره نامزدی فترمن می‌پردازد: آیا او به اندازه کافی مترقی است که بتواند در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها پیروز شود. اما برای پیروزی در انتخابات عمومی بسیار مترقی و غیر متعارف است.

مبارزات انتخاباتی فترمن استدلال می کند که او تا حدودی به دلیل توانایی او در فراتر رفتن از این دوگانگی ایدئولوژیک موفق بوده است.

«جان به برخی از سرخ‌ترین شهرستان‌ها می‌رود. او با مردم سرخ‌ترین و آبی‌ترین شهرستان‌ها صحبت می‌کند. جو کالولو، مدیر ارتباطات کمپین به من گفت که او همه جا می رود. جان یک نوع متفاوت از دموکرات است، که می تواند برای مردم در این شهرهای فراموش شده جذاب باشد – مکان هایی که قبلا به دموکرات ها رای می دادند، اما دموکرات ها دیگر حتی از آنها دیدن نمی کنند. او می تواند به این افراد متوسل شود، زیرا ظاهر می شود و گوش می دهد.»

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که رای‌دهندگان اولیه همچنین معتقدند که فترمن با یک رای‌دهی عمومی معتدل‌تر مشکلی نخواهد داشت، زیرا او بیش از هر یک از رقبای خود از آنها حمایت می‌کند. او ریشه‌های عمیقی در دولت دارد، با وجود اینکه ۱۶ سال است که در منصب سیاسی حضور داشته است، احساس می‌کند یک فرد خارجی است، ممکن است از حمایت صریح خود از حقوق سقط جنین سود ببرد، و نمونه‌ای از یک مترقی پوپولیست است: کسی که به عقاید خود پایبند بوده است. سال‌ها، حتی اگر برخی از آنها، مانند حمایت از فرکینگ و تعلیق مالیات بر گاز، اقتصاد را بر اهداف بزرگ‌تر اقلیمی با گرایش چپ ترجیح دهند.

تغییر چشم انداز پنسیلوانیا تلاش دموکرات ها برای هویت را آزمایش خواهد کرد

این رقابت در پنسیلوانیا در حالی افزایش می یابد که دموکرات ها با بحران هویت در سطح ملی دست و پنجه نرم می کنند. آنها به سختی واشنگتن را کنترل می کنند و طرح قانونگذاری امضا شده خود را زیر پا گذاشته اند. آنها نمی دانند که آیا باید برای کاهش تغییرات اقلیمی تلاش کنند، آیا شبکه ایمنی اجتماعی را برای خانواده ها گسترش دهند یا چگونه در مورد تورم صحبت کنند. آمریکایی‌ها ناامید هستند و بیشتر یک حزب را مقصر می‌دانند: آن حزبی که در قدرت است.

این یک چالش بزرگ برای دموکرات ها از جمله در پنسیلوانیا است نظرسنجی در چند ماه گذشته اقتصاد را به عنوان اولین نگرانی رای دهندگان نشان می دهد. تعداد فزاینده ای از رای دهندگان می گویند که وضعیت آنها بدتر از یک سال پیش است و تنها یک چهارم فکر می کنند که کشور در مسیر درستی قرار دارد. با نگاهی خاص به رای دهندگان دموکرات، روند کلی یکسان باقی می ماند: دموکرات ها در مورد اینکه آیا کشور در مسیر درست حرکت می کند یا خیر، اختلاف نظر دارند. در واشنگتن، دموکرات‌ها در مورد اینکه چگونه به بهترین نحو به این موضوع رسیدگی کنند، متحد نیستند – و اگر نه محتمل است، هیچ قانونی برای رسیدگی به نگرانی‌های اقتصادی تا قبل از نوامبر تصویب نشود.

فترمن هیچ قدرت قانونگذاری فدرال ندارد. اما او نظم و انضباط پیام رسانی را نشان داده است که به رای دهندگان پیشنهاد می کند که نگرانی های آنها را بشنود و اگر دموکرات ها اکثریت خود را به دست آورند، برنامه ای برای پیگیری در کنگره دارد. او اغلب در مورد ایجاد مشاغل بیشتر، افزایش حداقل دستمزد، و لغو فیلیباستر برای انجام این کار در صورت نیاز صحبت کرده است.

به نظر می رسد رای دهندگان در مورد مسائل دیگری که نظرسنجی نشان می دهد برای دموکرات ها مورد علاقه است، مانند جنگ روسیه و اوکراین، هزینه های مراقبت های بهداشتی و حق رای، به فترمن اعتماد دارند. و پس از یک پیش نویس تصمیم دیوان عالی لغو رو در مقابل وید به بیرون درز کرد، او حق سقط جنین را نیز به خط مقدم مبارزات انتخاباتی خود آورده است. پنسیلوانیا طبق قانون اجازه سقط جنین را تا هفته بیست و چهارم بارداری می دهد و یک دولت ایالتی تحت کنترل جمهوری خواهان می تواند محدودیت های شدیدتر یا ممنوعیتی را تصویب کند، حتی اگر مردم پنسیلوانیا بیشتر از سقط جنین حمایت کنند.

اصالت او همچنین در عمل گرایی او نشان می دهد، چیزی که جریان اصلی مترقی و ملی دموکرات تمایل دارند خلوص ایدئولوژیک را در درجه دوم قرار دهند. او با بسیاری از جناح چپ حزبش در مورد مسائل آب و هوایی همسو نیست، به عنوان مثال، جایی که از فرکینگ به عنوان منبعی برای مشاغل و احیای جوامع صنعتی دفاع می کند.

بر اساس مبارزات انتخاباتی خود، به نظر می رسد فترمن تاکنون به دلیل درک چشم انداز پنسیلوانیا موفق بوده است. او مسیری را بین چپ سیاسی و مرکز ترسیم کرده است و یک برند شخصی قوی به عنوان یک خارجی عملگرا ایجاد کرده است. پیروزی اولیه او در انتخابات آزمایش خواهد کرد که آیا این نوع ترقی گرایی پوپولیستی برای نگه داشتن ائتلاف بایدن-اوباما متشکل از رای دهندگان میانه رو حومه شهر و مترقی شهری کافی است، در حالی که حمایت میانه رو و محافظه کار از نامزد نهایی جمهوری خواه در نوامبر را کاهش می دهد.



دیدگاهتان را بنویسید